tag:blogger.com,1999:blog-25584280650938954992012-02-17T00:56:55.340+05:30ਮਨਜੀਤ ਕੋਟੜਾmanjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.comBlogger261100tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-49406747118744515162010-04-02T08:11:00.011+05:302010-04-30T06:04:56.723+05:30ਦੋ ਪਲ ਦੀ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ,ਮੌਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cmanjit%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style>
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:Raavi;
panose-1:2 0 5 0 0 0 0 0 0 0;
mso-font-charset:1;
mso-generic-font-family:auto;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:131072 0 0 0 0 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0in;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-font-family:Raavi;}
@page Section1
{size:8.5in 11.0in;
margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in;
mso-header-margin:.5in;
mso-footer-margin:.5in;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style> <br /><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਦੋ ਪਲ ਦੀ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ,ਮੌਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ।</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਸੁਲਝਾਂ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਨਾਲ?</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਸੰਵਰਨਾ ਤੇ ਬਿਖਰਨਾ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਹੈ ਖੇਲ,</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਜੋ ਇਹ ਆਖੇ ਉਸ ਦੀ ਦੇਵਾਂ ਪੱਗ ਉੱਛਾਲ।</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਰਾਹ ਨੂੰ ਦੇ ਹੁਣ ਰੌਸ਼ਨੀ ਛੱਡ ਬੰਸਰੀ ਦੀ ਕੂਕ,</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਗਾ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਗੀਤ ਤੂੰ ਤੁਰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ।</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਪੀਲੀਆਂ ਜੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਤ ਫਿੱਕਾ ਦੇਖੋ ਪਾਣੀਉਂ,</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਦੇਖੋ ਵਾਰਿਸ਼ ਧਰਤ ਦੇ ਮੁੜਕੇ ਦਾ ਰੰਗ ਲਾਲ।</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਅੱਗ ਏਨੀ ਕਿ ਸਾੜੀਏ ਰੰਗਲੇ ਸ਼ੀਸ਼ ਮਹੱਲ,</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਤੇਹ ਏਨੀ ਕਿ ਪੀ ਜਾਈਏ ਸਾਗਰ ਦਾ ਉੱਛਾਲ।</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਲੋਕੀਂ ਕਿੰਝ ਨਪੀੜਨੇ ਕਰਨੇ ਕਿੰਝ ਹਲਾਲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿੱਚ ਸੰਸਦਾਂ ਖੇਡਣ ਭੇਡੂ ਚਾਲ।</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਚੁੱਲੇ ਠੰਢੇ ਸੌਂ ਗਏ ਗਗਨੀ ਚੜ ਗਈ ਦਾਲ </span></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਛਾਤੀ ਪਿਚਕੀ ਮਾਵਾਂ ਦੀ,ਭੁੱਖੇ ਵਿਲਕਣ ਬਾਲ</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਜੋ ਕਵੀਆਂ ਤੋਂ ਅੱਥਰੂ ਨਾ ਬਣਦੇ ਲਲਕਾਰ,</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="PA" style="font-family: Raavi;">ਵਿੱਚ ਦਵਾਤਾਂ ਡੋਬ ਦਿਓ ਕਲਮਾਂ ਦੇਵੋ ਜਾਲ।<o:p></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-4940674711874451516?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-70436187069973927092010-02-15T18:18:00.002+05:302010-02-15T18:18:37.602+05:30ਦਿਲ ਨੂੰ ਦਿਲ ਮਿਲੇ,ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਲਹਿਰ ਮਿਲੇ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/St7pLE60gKI/AAAAAAAAAK0/1wgQhilAcHA/s1600-h/%E0%A8%B2%E0%A8%B9%E0%A8%BF%E0%A8%B0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/St7pLE60gKI/AAAAAAAAAK0/1wgQhilAcHA/s320/%E0%A8%B2%E0%A8%B9%E0%A8%BF%E0%A8%B0.jpg" /></a></div>ਦਿਲ ਨੂੰ ਦਿਲ ਮਿਲੇ,ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਲਹਿਰ ਮਿਲੇ।<br />ਹਰ ਕਲਾਮ ਨੂੰ ਸੁਰ ਤਾਲ ਤੇ ਬਹਿਰ ਮਿਲੇ।<br /><br />ਰੋਟੀ ਕੱਪੜੇ ਛੱਤ ਲਈ ਨਾ ਤਰਸੇ ਇਨਸਾਨ,<br />ਧੂਣੀ ਵਾਂਗ ਸੁਲਗਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰ ਮਿਲੇ।<br /><br />ਸੁਬ੍ਹਾ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮਾਂ ਤਾਈਂ ਕੰਮਾਂ ਚ ਗਿੜਦੇ ਰਹੀਏ,<br />ਸਾਨੂੰ ਚੈਨ ਕਿਸੇ ਪਲ,ਘੜੀ,ਨਾ ਪਹਿਰ ਮਿਲੇ।<br /><br />ਅਗਜ਼ਨੀ,ਕੁਕਰਮ,ਦੰਗੇ,ਹਿੰਸਾ,ਕਦੇ ਖੁਦਕਸੀ,<br />ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤ ਨਵਾਂ ਕੋਈ ਕਹਿਰ ਮਿਲੇ।<br /><br />ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇ ਮਿਲਦੇ ਮਹਿਰਮ ਅੱਜਕਲ੍ਹ,<br />ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮਿਠਾਸ,ਸੀਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲੇ।<br /><br />ਤੁਸਾਂ ਨੇ ਆਪੇ ਹੀ ਬੀਜੀ ਪਰਮਾਣੂ ਦੀ ਫਸਲ,<br />ਕਿਸ ਦਰ ਤੋਂ ਤੁਸਾਂ ਨੂੰ ਅਮਨ ਦੀ ਖੈਰ ਮਿਲੇ?<br /><br />ਇੱਕ ਲੱਪ ਚਾਨਣ ਦੀ ਦੇ ਦੇਵੋ ਸ਼ਹਿਰ ਤਾਈਂ,<br />ਭਿੜ ਜਾਵੇਗਾ,ਚਾਹੇ ਕਿੱਡਾ ਵੀ ਕਹਿਰ ਮਿਲੇ।<br /><br />ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਲਈ ਕਰਦਾ ਫਿਰੇਂ ਉਦਾਸੀਆਂ,<br />ਕਿਉਂ ਯਾਰ ਤੇਰੇ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਠਹਿਰ ਮਿਲੇ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-7043618706997392709?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-36512613371747865182010-02-04T08:47:00.003+05:302010-04-19T19:28:37.445+05:30ਉੱਡਦੇ ਪਰਿੰਦੇ ਓਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਕਦ ਰਾਸ ਆਏਸ਼ੋ ਕੇਸ਼ਾਂ ਅੰਦਰ ਜਿਨ੍ਹਾ ਇਹ ਪਰਿੰਦੇ ਸਜਾਏ ।<br />ਉੱਡਦੇ ਉਹ ਪਰਿੰਦੇ ਓਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਕਦ ਰਾਸ ਆਏ ।<br /><br />ਚੁੱਪ ਚਪੀਤੇ ਉਹ ਮਾਪਣ ਸਾਡੇ ਪਰ ਆਏ,<br />ਡੰਕੇ ਤੇ ਅਸੀਂ ਨਾਪਣ ਉਦ੍ਹਾ ਅਸਮਾਨ ਆਏ।<br /><br />ਕੱਚੇ ਕੱਚ ਦੀ ਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ,<br />ਹੀਰੇ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ‘ਚ ਰਾਤੀਂ ਮੇਰੇ ਦਰ ਆਏ ।<br /><br />ਅਕਸਰ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਓਹ ਚਲਾ ਕੇ ਗੋਲੀ<br />ਜੋ ਇਮਤਿਹਾਨਾਂ‘ਚ ਸਾਡਾ ਹੌਸਲਾ ਅਜਮਾਏ।<br /><br />ਵੰਗਾਰਿਆ ਹਨੇਰਾ,ਸਫ਼ਰਾਂ‘ਚ ਉਮਰ ਬੀਤੀ,<br />ਤੁਰੇ ਕੰਡਿਆਂ ਤੇ,ਰਹੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਛਾਏ ।<br /><br />ਉਠਾ ਘੁੰਗਟ ਦਿਆਂਗੇ ਚੂੜੇ ਵਾਲੀ ਨਾਰ ਦਾ ,<br />ਨਾ ਅਸਾਂ ਸੌਣਾ ਰਾਹਾਂ‘ਚ,ਨਾ ਬੱਕੀ ਅਟਕਾਏ।<br /><br /><br />ਮਨਜੀਤ ਕੋਟੜਾ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-3651261337174786518?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-51743694431128974102009-11-27T06:49:00.005+05:302010-02-02T18:32:32.583+05:30ਦੌੜ ਵਿਚ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਮੰਜਿਲ ਨਹੀਂ।ਦੌੜ ਵਿਚ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਮੰਜਿਲ ਨਹੀਂ।<br />ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਯਾਰੋ ਮੈ ਸਾਮਿਲ ਨਹੀ।<br /><br />ਕੁੱਝ ਬੁੱਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੱਗ ਗਏ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅੰਦਰ,<br />ਕਤਲ ਵੀ ਦੇਖਦੇ ਨੇ ਆਖਦੇ ਨੇ ਕੋਈ ਕਾਤਿਲ ਨਹੀਂ।<br /><br />ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮ ਰਸ਼ਤੇ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਉਮਰ ਸਾਰੀ,<br />ਪੁਲ ਉਸਾਰਨ ਦੀ ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।<br /><br />ਕੀ ਕਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਚੀ ਕੂਕਣ ਦੇ ਮਸੀਹੀ ਅੰਦਾਜ਼ ਨੂੰ!<br />ਸ਼ਲੀਬਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੱਸਣੇ ਦਾ ਜੇ ਆਇਆ ਵੱਲ ਨਹੀਂ।<br /><br />ਜਿਸ ਪਖੇਰੂ ਦੇ ਜ਼ਹਿਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂਘ ਨਹੀਂ ਪਰਵਾਜ਼ ਦੀ<br />ਪਿੰਜਰੇ ਬਿਨ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦਾ ਕੁੱਝ ਵੀ ਹਾਸਿਲ ਨਹੀਂ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-5174369443112897410?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-912888941306945822009-11-05T17:34:00.006+05:302010-01-31T07:55:08.670+05:30ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/SvdmRJEmzuI/AAAAAAAAALk/sFmUbdEIt1s/s1600-h/05112009291.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/SvdmRJEmzuI/AAAAAAAAALk/sFmUbdEIt1s/s320/05112009291.jpg" /></a></div>ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਸੰਗ ਮਜਲੂਮਾਂ ਦੀ ਵਫਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br />ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br /><br />ਚੰਨ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਜੋ ਉਮਰ ਭਰ,<br />ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਬੇਬਸੀ ਦੀ ਸੋਖ ਅਦਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br /><br />ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਵੀ ਤਾਂ ਗੁਜਰ ਗਈ ਹੈ ਮੇਰੀ ਇਹ ਜਿੰਦਗੀ,<br />ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਣੀ ਨੂੰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਹਾਦਸਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br /><br />ਜਿੰਦਗੀ ਨੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਜੁਬਾਨ ਹੀਜੜੇ<br />ਉਨ੍ਹਾਂ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ ਖਫਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br /><br />ਜੰਜੀਰਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਝਾਂਜਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਜੋ ਨੇ ਖੌਫ ਬੜੇ<br />ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਬੇਖੌਫ ਕਜਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br /><br />ਸੋਖ ਅਦਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵਿਹਲ ਮਿਲੀ ਜੇ ਫੇਰਾ ਪਾ ਜਾਇਓ,<br />ਸੁਲਘਦੇ ਜੰਗਲ ਤਪਦੇ ਥਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ।<br /><br />ਕਿੰਨਾ ਸੀ ਬੁਜਦਿਲ ਉਹ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ,<br />ਜਿਉਂ ਸਕਿਆ ਨਹੀਂ ਇਹੋ ਉਸ ਦੀ ਖਤਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br /><br />ਹੁਰਮਰਾਨਾਂ ਦੀ ਮੱਕਾਰੀ ਮਰਜੀਵੜਿਆਂ ਦੀ ਲਲਕਾਰ,<br />ਸ਼ਾਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਜਿਸ ਹਾਦਸੇ ਨੂੰ ਹਾਦਸਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br /><br />ਉਹ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਬੜਾ ਕਿ ਮਹਿਕਦਾਰ ਸ਼ੈਲੀ ਹੀ ਲਿਖਾਂ<br />ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ ਗਿਲਾ ਕਿਉਂ ਆਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਵਫਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?<br /><br />ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਚ ਗਏ ਜੋ ਖੁਦ ਹੀ ਤਲਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ,<br />ਐਸੇ ਮੁਸਾਫਿਰਾਂ ਲਈ ਮੁਕੱਰਰ ਸਜਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।<br /><br />ਉਹ ਮਹਿਲਾਂ ਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਨੇ ਚਮਕਣ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ<br />ਮੈਂ ਕੁੱਲੀਆਂ ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਚਮਕਣ ਦੀ ਕਥਾ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ<br /><br />ਮਨਜੀਤ ਕੋਟੜਾ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-91288894130694582?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-38601663165683879412009-10-29T06:47:00.001+05:302009-10-29T16:25:03.230+05:30ਹਰ ਮੋੜ ਤੇ ਸੂਰਜ ਉਗਾਉਂਦਾ ਰਹਿ।ਐ ਰਸਤੇ ਦਿਆ ਜੁਗਨੂੰਆ ਰਾਤ ਭਰ ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦਾ ਰਹਿ।<br />ਚੰਨ ਗਰਦਿਸ਼ਾਂ ਲੁਕੋ ਲਿਆ,ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਖ਼ਾਬ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਰਹਿ।<br /><br />ਘਰਾਂ ‘ਚ ਬੈਠਣ ਦਾ ਅਰਥ ਅਣਚਾਹੀ ਮੌਤ ਵੱਲ ਸਰਕ ਜਾਣਾ,<br />ਵਕਤ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਹੋ ਮੁਖ਼ਾਤਬ,ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਰਹਿ।<br /><br />ਇਹ ਖਾਮੋਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਹਾਦਸੇ ਵਿੰਹਦੇ ਵਿੰਹਦੇ,ਹਾਦਸਾ ਹੋ ਗਏ,<br />ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਣਕਹੇ ਲਫ਼ਜਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਮਰਸੀਆ ਗਾਉਂਦਾ ਰਹਿ।<br /><br />ਪੈਰੀਂ ਬੇੜੀਆਂ ਪਾਈਆਂ,ਸੈਂਸਰ ਕੀਤੀ ਗੈਰਾਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਬਦਾਬਲੀ,<br />ਬੇੜੀਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਝਾਂਜਰ ਬਣਾ,ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਗ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਰਹਿ।<br /><br />ਮਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਕਰਜ਼ ਚੁਕਾ,ਪੋਟਾ ਪੋਟਾ ਬੀਜ ਕੇ ਆਪਣਾ ਆਪ,<br />ਵੱਢਿਆਂ ਮੁੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ,ਹਰ ਮੋੜ ਤੇ ਸੂਰਜ ਉਗਾਉਂਦਾ ਰਹਿ।<br /><br />ਮਨਜੀਤ ਕੋਟੜਾ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-3860166316568387941?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-41791690249145269862009-10-13T06:55:00.001+05:302009-11-02T14:21:56.728+05:30ਜਸ਼ਨ ਤਰੱਕੀ ਦੇ<a href="http://www.kulwinderbachhoana.blogspot.com/">ਜਸ਼ਨ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਲਹੂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉੱਤੇ ਜਰਦਾ ਰਿਹਾ।</a><br />ਦੇਸ਼ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਇਆ, ਚੁੱਲਾ ਮੇਰਾ ਠਰ੍ਹਦਾ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਵਸਤੂ ਦੀ ਵਧ ਗਈ ਕਦਰ,ਸਸਤਾ ਹੋ ਗਿਆ ਆਦਮੀ,<br />ਭੁੱਖ ਸਾਹਵੇਂ ਜੀਣ ਦੀਆਂ ਬਾਜ਼ੀਆਂ ਨਿੱਤ ਹਰਦਾ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਡਾਰ ਚਿਰਾਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖ ਆਏ ਜਿਸ ਬਨੇਰੇ 'ਤੇ ਬਾਲ ਕੇ,<br />ਉੱਲੂਆਂ ਨੂੰ ਹਰਦਮ ਖਿਆਲ ਕਿੰਨਾ ਉਸ ਘਰ ਦਾ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਹੈ ਹਰਿਆਲੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ,ਕਿਨਾਰੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਖੁਰੇ,<br />ਆਇਆ ਪਾਣੀ ਹੋਰ ਥਾਵੋਂ,ਮੀਂਹ ਹੋਰ ਥਾਵੇਂ ਵਰ੍ਹਦਾ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਆਖਰ ਲਾ ਮਹਿੰਦੀ,ਵਟਣਾ ਮਲ, ਲਿਆ ਬਦਲ ਪਿੰਜਰਾ,<br />ਖੰਭ ਵੀ ਸਨ,ਨੈਣੀਂ ਪਰਵਾਜ਼ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਤਰਦਾ ਰਿਹਾ ।<br /><br />ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਹਾਲ-ਏ-ਆਲਮ,ਹਰ ਸਖ਼ਸ ਹਿੱਪੀ ਹੋ ਗਿਆ,<br />ਨਗਨ ਹੋਣ ਦੀ ਹੈ ਦੌੜ,ਜਿਸਮ ਉੱਤੇ ਨਾ ਪਰਦਾ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਰਹਿਬਰ ਸੀ ਪੱਥਰ,ਮੇਰਾ ਰਹਿਨੁਮਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ,<br />ਸੰਗ ਹਨੇਰੇ ਹੋ ਚਗਲੇ ਸੱਵਾਦਾਂ ਦੀ ਹਾਮੀ ਭਰਦਾ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਤਿਲਕ,ਟੋਪੀ,ਭਗਵੇਂ ਚੋਲੇ ਵੱਸ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਇਨਸਾਨ ,<br />ਰੋਟੀ ਦੀ ਥਾਂ ਮੰਦਰ,ਮਸਜਿਦ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਵਸੀਹਤ ਕਰਾਈ ਨਈਓਂ,ਰੁਕ ਜਾਵੇ ਨਾ ਸਾਹ ਬਾਪੂ ਦਾ ,<br />ਸਿਰਹਾਣੇ ਬੈਠੇ ਵਾਰਸਾਂ ਦਾ ਐਵੇਂ ਨਾ ਦਿਲ ਖ਼ਰਦਾ ਰਿਹਾ!<br /><br />ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਇਹ,ਹੋ ਹਾਵੋ ਕਤਲ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿ ਕੇ ,<br />ਖਿੱਚ ਲਵੋ ਜ਼ੁਬਾਨ,ਜੋ ਜਿਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਹਾਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਲਗਦੇ,ਵਾਂਗ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਬਲਣਾ ਸਿੱਖੋ ,<br />ਚੀਰ ਦਿਓ ਗਰਦਿਸ਼ਾਂ,ਕਦ ਤਾਈਂ ਚੰਨ 'ਤੇ ਪਰਦਾ ਰਿਹਾ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-4179169024914526986?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-76911498406133017922009-10-02T15:36:00.003+05:302009-10-04T16:35:45.442+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/SsXQXGqRN0I/AAAAAAAAAJM/uJv04SDXp1M/s1600-h/590f9dca2f29fcba320e7a3a59124834.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/SsXQXGqRN0I/AAAAAAAAAJM/uJv04SDXp1M/s400/590f9dca2f29fcba320e7a3a59124834.jpg" width="340" /></a><br /><a name='more'></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-7691149840613301792?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-82043049019173428922009-10-02T13:37:00.012+05:302009-11-09T06:21:13.563+05:30ਨਾਨਕ ਕਰਦਾ ਫਿਰੇ ਉਦਾਸੀਆਂ<span style="font-size: small;">ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਕੀਤਾ ਹਜ਼ਾਰ ਟੁਕੜੇ,ਹਰ ਟੁਕੜਾ ਨਸ਼ਤਰ ਹੋਇਆ।</span><br /><span style="font-size: small;">ਪੱਥਰਾਂ ਰੁੱਤ ਰੰਗਲੀ ਲਈ,ਨਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਹਾਰ ਪਰੋਇਆ।</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ਚੁਣ ਚੁਣ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸੀ,ਬਸਤੀਆਂ ਚੋਂ ਗੈਰ ਮਜ਼ਹਬੀ ਲੋਕ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਖਬਰ ਛਪੀ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਅੰਦਰ,ਨਹੀਂ ਕਤਲੇਆਮ ਹੋਇਆ।</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ਅੱਧੀ ਰਾਤੀਂ ਪੁਲਸੀਏ ਮਾਰ ਗਏ ਸੀ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਮਾਂ ਸਵੇਰ ਕਦ ਹੋਊ,ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਸਹਮਿਆ ਬਾਲ ਰੋਇਆ।</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ਬੇਸ਼ੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਦੌੜ ਰਹੀ,ਚੁੱਪ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਵੰਡੋ ਇਲਮ, ਭੀੜ ਲਵੇਗੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਨਰੋਇਆ </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ਸਮਿਆਂ ਨੇ ਈਸਾ ਹਾਲੇ ਵੀ ਟੰਗਿਆ ਹੋਇਐ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ,</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/SvdncsXtvHI/AAAAAAAAALs/aOVCzwdVUHE/s1600-h/2312992614_2190b7261c.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/SvdncsXtvHI/AAAAAAAAALs/aOVCzwdVUHE/s320/2312992614_2190b7261c.jpg" /></a><br /></div><span style="font-size: small;">ਨਾਨਕ ਕਰਦਾ ਫਿਰੇ ਉਦਾਸੀਆਂ,ਮੈਂ ਘਰ ਦਾ ਬੂਹਾ ਢੋਇਆ।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-8204304901917342892?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-90691181101305354032009-09-27T06:41:00.012+05:302009-10-03T15:50:39.921+05:30ਦੀਵੇ ਬਲਦੇ ਰੱਖਣਾ<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/SsWwwAglFSI/AAAAAAAAAIs/4hgYZtYewiY/s1600-h/28092009033.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_SJU9i7lKyw8/SsWwwAglFSI/AAAAAAAAAIs/4hgYZtYewiY/s320/28092009033.jpg" /></a><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">ਝਾਂਜਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਛਣਕਾ ਆਏ ਹਾਂ ।</span><br /><span style="font-size: small;">ਸਾਹਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾ ਦੇ ਤਾਂ ਬੱਕਰੇ ਬੁਲਾ ਆਏ ਹਾਂ ।</span><br /><span style="font-size: small;">ਗੁੜ ਦੀ ਰੋੜੀ ਨਹੀਂ ਵਜੂਦ ਸਾਡਾ,ਪਿੱਪਲ ਹਾਂ ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਪੱਥਰਾਂ ਚੋਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਆਪ ਉਗਾ ਆਏ ਹਾਂ ।</span><br /><span style="font-size: small;">ਮੋਢਾ ਦੇਣੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਕਲਮ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਰਗਾਂ ਤੇ ਟਿਕਾ ਆਏ ਹਾਂ ।</span><br /><span style="font-size: small;">ਗਾਂਧੀ ਵੀ ਕਿੱਡਾ ਕੁ ਸੱਚ ਏ,ਪਰਖ ਲਵਾਂਗੇ ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਸੋਚ ਨੂੰ ਤਰਕ ਦੀ ਸਾਣ ਉੱਤੇ ਘਸਾ ਆਏ ਹਾਂ ।</span><br /><span style="font-size: small;">ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਮਨਜੂਰ ਅਸਾਂ ਨੂੰ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਗਲ਼ ਲਾ ਮੌਤ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾ ਆਏ ਹਾਂ ।</span><br /><span style="font-size: small;">ਕੈਦ ਅਸੀਂ ਸੀ ਕਿ ਹਕੂਮਤ,ਹੈ ਵਕਤ ਗਵਾਹ ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਜੇਲੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪੈਗਾਮ ਘਰੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਆਏ ਹਾਂ।</span><br /><span style="font-size: small;">ਕਿਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਹੋਂਦ ਤੋਂ ਮੁਨਕਰ ਅਸੀਂ ,</span><br /><span style="font-size: small;">ਐ ਖੁਦਾ ਤੇਰੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਭਰਮ ਵੀ ਮਿਟਾ ਆਏ ਹਾਂ।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-9069118110130535403?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-28093217783118792632009-09-16T17:02:00.002+05:302009-10-04T16:27:57.629+05:30ਸਾਜ਼ਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ<span style="font-size: small;">ਪਤਝੜ ਵੀ ਹੈ,ਹੈ ਸਾਜ਼ਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਿਲਸਿਲਾ ।<br />ਸੁੱਕੇ ਟਾਹਣੇ,ਜ਼ਰਦ ਪੱਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਕਾਹਦਾ ਗਿਲਾ ।<br /><br /><br />ਬਾਜ਼ਾਰੋਂ ਲੈ ਆਇਉਂ ਕਾਗ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ,<br />ਚਲ ਅੱਜ ਦੀ ਘੜੀ ਤੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਕੋਈ ਗੁਲ ਖਿਲਾ ।<br /><br /><br />ਉਹ ਵੀ ਤਾਂ ਕਰ ਗਿਆ ਵਜੂਦ ਸਾਡੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ,<br />ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਖਿੰਡ ਜਾਣ ਦਾ ਤੌਖਲਾ ।<br /><br /><br />ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਸ ਮੇਰੇ ਖ਼ਾਬਾਂ ਦੇ ਹਾਣ ਦੀ,<br />ਜੇ ਹੁੰਦਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਦੋ ਕਦਮ ਤੁਰਨ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ।<br /><br /><br />ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ, ਚਾਰ -ਚੁਫੇਰੇ ਹੈ ਜ਼ਹਿਰ ,<br />ਜੇ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੇਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕੋਈ ਬੂੰਦ ਪਿਲਾ ।<br /><br /><br />ਸ਼ਹਿਰ ‘ਚ ਬਣ ਰਹੀ ਮੁਰਲੀ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ,<br />ਸ਼ਹਿਰ ਚ’ ਵਸਤਰ ਹਰਨ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਬਲਾ ।<br /><br /><br />ਸਮੇਂ ਦੇ ਤੁਫ਼ਾਨ ਅੱਗੇ ਚੱਲਿਆ ਕਿਸ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਸੀ,<br />ਕਿ ਖੋਖਲੇ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਿਆ ਕਾਫ਼ਲਾ।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-2809321778311879263?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-89652139788919305052009-09-06T10:33:00.000+05:302009-09-06T10:34:41.865+05:30ਇੱਕ ਚੰਨਇੱਕ ਚੰਨ ਰੋਜ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀਂ ਚੜ੍ਹਦਾ।<br />ਇੱਕ ਚੰਨ ਆ ਮੇਰਿਆਂ ਖਿਆਲਾਂ ਚ ਵੜਦਾ।<br /><br />ਚੰਨ ਹੀ ਤਾਂ ਚੰਨ ਦੀਆਂ ਸੱਭੇ ਰਮਜ਼ਾਂ ਪਛਾਣੇ,<br />ਚੰਨ ਹੀ ਤਾਂ ਚੰਨ ਵਾਲੇ ਗੁੱਝੇ ਭੇਦ ਪੜ੍ਹਦਾ।<br /><br />ਦੋਨੋ ਚੰਨ ਹੀ ਉਦਾਸ ਨੇ,ਇੱਕ ਖਾਮੋਸ਼ ਤੱਕੇ,<br />ਇੱਕ ਡੁੱਬੇ ਝਨਾਂ ਚ,ਕਦੇ ਥਲਾਂ ਚ ਸੜਦਾ।<br /><br />ਉਸ ਚੰਨ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੋਂ ਹੋ ਜਾਵਾਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਨਕਰ,<br />ਜੋ ਜਿੱਤਾਂ ਹਾਰਾਂ ਚ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜਦਾ।<br /><br />ਇੱਕ ਚੰਨ ਦੀਆਂ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਚੋਰੀ ਹੋ ਗਈਆਂ,<br />ਇੱਕ ਚੰਨ ਸੌਂ ਗਿਆ ਰਾਤੀਂ ਕਰ ਕੇ ਪਰਦਾ।<br /><br />ਰਾਤ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੇ ਪਨਾਹ ਮੇਰੀ,<br />ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਛਾਂਵੇ ਕੌਣ ਮੇਰਾ ਜਿਕਰ ਕਰਦਾ।<br /><br />ਮਹਿਫ਼ਲ ਚ ਚੰਨ ਬਣਿਆਂ ਹੀ ਮਹਿਫ਼ੂਜ ਹਾਂ,<br />ਐਵੇਂ ਮੇਰੇ ਟੋਏ ਟਿੱਬਿਆਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰਦਾ।<br /><br />ਠੰਢੇ ਬੁਰਜ਼ ਦੀ ਨੁੱਕਰੇ ਸੌਂ ਜਾ ਮੇਰੇ ਚੰਨ ਵੇ,<br />ਖੂਨ ਡੁੱਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਦਾ ਸੀਨਾ ਠਰਦਾ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-8965213978891930505?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-13205003535917700672009-08-26T21:19:00.005+05:302010-04-18T06:51:36.852+05:30ਕਮਲਿਆ ਸ਼ਾਇਰਾ ਗੱਲ ਦਿਲ ਤੇ ਨਾ ਲਾਇਆ ਕਰਵੇ ਕਮਲਿਆ ਸ਼ਾਇਰਾ ਗੱਲ ਦਿਲ ਤੇ ਨਾ ਲਾਇਆ ਕਰ ।<br />ਬਦਲੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਮੌਸਮ,ਤੂੰ ਬਦਲ ਜਾਇਆ ਕਰ ।<br /><br />ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਤੂੰ ਦੇਖਿਆ ਕਰ ਹਾਦਸੇ,<br />ਵੇ ਇਉਂ ਨਾ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਇਆ ਕਰ ।।<br /><br />ਜਦ ਆਪਣੀ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਪਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਹੀ ਰੰਜ ਨਹੀਂ,<br />ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਨੂੰ,ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਨਾ ਗੀਤ ਸੁਣਾਇਆ ਕਰ ।<br /><br />ਹੋਵੇ ਜੇ ਵਖਤ ਬੁਰਾ, ਜਖ਼ਮ ਫੁੱਲ ਵੀ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ , <br />ਸੰਭਲ ਕੇ ਮਹਿਕਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਪੈਰ ਪਾਇਆ ਕਰ ।<br /><br />ਜੋ ਠੋਕਰ ਦੇ ਕਾਬਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੇਵਤਾ ਹੋ ਗਿਆ,<br />ਨਾ ਪੱਥਰ ਤਰਾਸ਼ ਕੇ, ਮੰਦਰੀਂ ਸਜਾਇਆ ਕਰ ।<br /><br />ਜੋ ਟਿਮਟਿਮਾਵੇ, ਐਵੇਂ ਭੁਲੇਖਾ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਦਾ ਪਾਵੇ ,<br />ਐਸੇ ਖੋਟੇ ਖ਼ਰੇ ਦੀ, ਨਾ ਤਾਸੀਰ ਅਜਮਾਇਆ ਕਰ ।<br /><br />ਯਾਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਹੈ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਰੌਸ਼ਨੀ,<br />ਨਾ ਖੁਦ ਹੀ ਜਲਿਆ ਕਰ, ਨਾ ਦੀਪ ਜਲਾਇਆ ਕਰ ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-1320500353591770067?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-24057475246777087952009-08-16T08:01:00.000+05:302009-08-16T08:02:35.557+05:30ਸਾਜ਼ ਕੋਈ ਐਸਾ ਵਜਾ ਕਿ ਰੂਹ ਤਾਈਂ ਉਤਰ ਜਾਵੇ।ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਮੁੜ ਆਏ ਹਾਂ ਐ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇਰੇ ਕਲਾਵੇ।<br />ਸਾਜ਼ ਕੋਈ ਐਸਾ ਵਜਾ ਕਿ ਰੂਹ ਤਾਈਂ ਉਤਰ ਜਾਵੇ।<br /><br />ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨਾ ਬੁਝੇ ਜੋ,ਐਸੀ ਇਹ ਪਿਆਸ ਹੈ,<br />ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਮਹਿਬੂਬ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਚ ਵੀ ਨਾ ਚੈਨ ਆਵੇ।<br /><br />ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਦੇ,ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਦਿਖਾ ਦੇ,<br />ਹੁਣ ਤਪਦੀ ਕੋਈ ਰੇਤ ਨਾ ਨਦੀ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪਾਵੇ।<br /><br />ਸਾਡੇ ਸਾਹਵੇਂ ਹੀ ਤਾਂ ਫਿਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਘੁਲਿਆ,<br />ਤੇਰੇ ਹਰ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਸਾਡੇ ਹੀ ਸਿਰ ਆਵੇ।<br /><br />ਖੋਭਕੇ ਹਿੱਕਾਂ ਚ ਖੰਜ਼ਰ,ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਰੋੜ੍ਹਕੇ,<br />ਡਾਢਾ!ਡੁੱਬ ਕੇ ਮਰ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਸ਼ਰ ਕਰਾਵੇ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-2405747524677708795?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-80277953154105634522009-08-10T16:05:00.004+05:302010-04-19T17:55:37.719+05:30ਦਹਿਕਦੇ ਹਰਫ਼ੋਗ਼ਜ਼ਲ<br /><br />ਸੂਹੇ ਦਹਿਕਦੇ ਹਰਫ਼ੋ ਬਹਿ ਜਾਓ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ।<br />ਇਲਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਪਣਗੇ ਬਹਿਰ ਪੈਮਾਨੇ ਫੜਕੇ।<br /><br />ਆਪੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਪੈਂਦਾ,ਆਪੇ ਨੂੰ ਹੀ ਤਰਕੇ।<br />ਵਜੂਦ ਸਾਡੇ ਦੇ ਯਾਰੋ,ਪਏ ਖਿੱਲਰੇ ਨੇ ਵਰਕੇ ।<br /><br />ਹਾਂ ਕਿਰਤੀ ਮੰਡੀ ਦੇ ਉਜਰਤੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅਸੀ,<br />ਰੋਜ਼ ਹੀ ਵਿਕਦੇ ਹਾਂ ਲੇਬਰ ਚੌਂਕ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਕੇ ।<br /><br />ਗੱਲ ਆਪਣੀ ਸੁਣਾ,ਨਾ ਛੇੜ ਸਾਡੇ ਦਰਦਾਂ ਨੂੰ,<br />ਰੱਖੀਏ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਰਵਾਂ ਖੁਦ ਭੋਰਾ ਭੋਰਾ ਮਰਕੇ ।<br /><br />ਇਹਨਾਂ ਚਿਮਨੀਆਂ ਦੇ ਧੂਏਂ ਨੂੰ ਪੁਛਿਓ ਜ਼ਰਾ,<br />ਸਾਡੇ ਸਾਹ ਕਿੰਨੇ ਰਲੇ ਨੇ,ਇਸ ਵਿੱਚ ਖ਼ਰਕੇ।<br /><br />ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਮਹਿਲ ਜਦੋਂ ਵੀਂ ਮੂੰਹ ਚਿੜਾਉਣ ਸਾਡਾ,<br />ਕੱਢੀਏ ਗਾਲ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਹਉਕਾ ਭਰਕੇ ।<br /><br />ਹਬਸੀ ਵਿਹੜੇ ਚ,ਭੁੱਖ ਦਾ ਤਾਂਡਵ ਹੋ ਰਿਹਾ,<br />ਕਦ ਤਾਂਈਂ ਉਹ ਰੱਖਦੀ ਜੋਬਨ ਬਾਹੀਂ ਭਰਕੇ।<br /><br />ਸਿਰ ਧੌਣੋ ਜੇ ਲਹਿ ਜਾਂਦਾ,ਗੱਲ ਹੋਰ ਹੋਣੀ ਸੀ,<br />ਇਹ ਤਾਂ ਆ ਗਏ ਨੇ ਸਿਰ ਕਦਮਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰਕੇ।<br /><br />ਲਫ਼ਜਾਂ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰ,ਕਵੀ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨੇ,<br />ਖੁਦ ਨੂੰ ਪਰਚਾਉਂਦੇ,ਖੁਦ ਹੀ ਨਜ਼ਮਾਂ ਪੜ੍ਹਕੇ।<br /><br />ਧਰਵਾਸ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਉਜਾਲਿਆਂ ਦਾ,<br />ਰੋਜ਼ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਦੀਆਂ ਕਰਕੇ ।<br /><br />ਇਨਕਲਾਬਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਏਗਾ ਇਤਿਹਾਸ ,<br />ਅੱਗ ਦੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ,ਹਰਫ ਲਹੂ ਦੇ ਧਰਕੇ ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-8027795315410563452?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-78131655049779494482009-08-01T15:59:00.003+05:302009-08-01T20:49:23.151+05:30ਮਰਿਯਾਦਾਮਰਿਯਾਦਾ ( ਇਹ ਸ਼ਤਰਾਂ ਮੇਰੀ ਲੰਬੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਆਪ ਇਸ ਰਚਨਾ<br />ਅਤੇ ਦੂਜੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਝਾਅ ਜਰੂਰ ਦੇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾਲਤਾ ਕਰਨੀ )<br /><br />ਮਰਿਯਾਦਾ<br /><br />ਮਰਿਆਦਾ ਦੇ ਨਾ ਤੇ ਖਾਧੇ ਜੂਠੇ ਬੇਰ<br />ਕਦੇ ਕਟਵਾ ਦਿੱਤਾ ਨੱਕ ਅਬਲਾ ਦਾ <br />ਸਵੰਬਰ ਚ ਸੱਦੇ ਸਿਰਫ ਰਾਜਕੁਮਾਰ<br />ਉਂਝ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ<br />ਪਾਣੀ ਚ ਦੇਖ ਮੱਛੀ ਦੀ ਅੱਖ ਫੁੰਡਣੀ।<br />ਮਰਿਆਦਾ ਦੇ ਨਾ ਤੇ<br />ਦੇਖਿਆ ਤਮਾਸ਼ਾ ਭਰੀ ਸਭਾ ਅੰਦਰ<br />ਦਰੋਪਦੀ ਦੀ ਸਾੜੀ ਉੱਤਰਨ ਦਾ<br />ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਕਲੀਆਂ ਨਗਨ ਤੱਕੀਆਂ<br />ਰਾਸ ਲੀਲਾ ਕਾਮ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਚ<br />ਅਖਵਾਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜਤੀ!<br />ਕਦੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ<br />ਕਦੇ ਬਣ ਗਿਆ ਆਪ <br />ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਰਤਾਜ਼!<br />ਉਂਝ ਸਾਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ<br />ਕਿ ਤੂੰ ਸੀ ਕਿਸ ਕੁਲ ਵਿੱਚੋਂ<br />ਤੂੰ ਬਣਾਈਆਂ ਸੀ ਕਿੰਝ ਕੁਲਾਂ<br />ਤੇ ਤੇਰੀ ਕੀ ਸੀ ਔਕਾਤ<br />ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਮਨੂੰ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ।<br />ਮਰਿਯਾਦਾ ਦੇ ਨਾ ਤੇ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ<br />ਮਸੂਮ ਜਿੰਦ ਦਾ ਗਲਾ ਕੱਟਣਾ<br />ਤੇ ਲੈ ਆਉਣਾ ਹਾਥੀ ਦਾ ਸਿਰ<br />ਮਮੂਲੀ ਜਿਹੀ ਤਕਰਾਰ ਤੇ<br />ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡਾਕਟਰ ਹੋਵੇਂ<br />ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਹੋਵੇ ਕੋਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਗਲ਼ ਤੇ<br />ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਗਲਾ ਲਾਉਣ ਦੀ ਤਕਨੀਕ<br />ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਨਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੇ<br />ਗਿਆ ਹੋਵੇਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਂ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ<br />ਤੇ ਨਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ<br />ਕੀ ਜਨਮਿਆ ਏ ਤੇਰੇ ਘਰ ਚ<br />ਹਾਥੀ ਮਨੂਖ ਜਾਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ।<br />ਮਰਿਆਦਾ ਦੇ ਨਾ ਤੇ<br />ਅਜੰਤਾ ਅਲੋਰਾ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ<br />ਫੁੱਟਦੀ ਕਲੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ<br />ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਹੋਣਾ<br />ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਦਾ ਸਿਖ਼ਰ<br />ਕੋਕ ਸ਼ਾਸਤਰ<br />ਤੱਕਣੀ ਰਿਸ਼ੀ ਕੰਨਿਆ<br />ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਦਾਗ਼ੀ ਕਰ ਦੇਣਾ<br />ਕਾਮਧੇਨ ਲਈ ਲੜਾਈਆਂ<br />ਕਦੇ ਹਾਰਨਾ ਕਦੇ ਜਿੱਤਣਾ!<br />ਮਰਿਯਾਦਾ ਦੇ ਨਾ ਤੇ ਲਛਮਣ ਰੇਖਾ<br />ਤੇਰੀ ਕੈਦ ‘ਚ ਵੀ ਮਰਿਯਾਦਾ<br />ਰਾਵਣ ਦੀ ਕੈਦ ‘ਚ ਵੀ ਮਰਿਯਾਦਾ<br />ਪੈਰ ਪੈਰ ਤੇ ਮੇਰਾ ਇਮਤਿਹਾਨ<br />ਮਰਿਯਾਦਾ ਦੇ ਨਾ ਤੇ<br />ਆਪ ਟੱਪ ਗਿਆ ਸਭ ਰੇਖਾਵਾਂ<br />ਵਾਂਹ!ਮਰਿਯਾਦਾ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ……….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-7813165504977949448?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-51780774618259505992009-07-20T16:55:00.003+05:302009-08-10T16:07:17.365+05:30ਬੱਦਲੀਬੱਦਲੀ<br /><br />ਬੱਦਲੀ ਫੇਰ ਵਰ੍ਹ ਰਹੀ ਹੈ<br />ਉੱਛਲਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ<br />ਬੱਦਲੀ ਏਸੇ ਭਰਮ ‘ਚ ਹੈ<br />ਕਿ ਉਹ ਬੁਝਾ ਰਹੀ ਹੈ <br />ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਸ<br />ਰੋਮ ਰੋਮ ਸਮਾ ਰਹੀ ਹੈ <br />ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਜੂਦ ਅੰਦਰ<br />ਬੱਦਲੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ<br />ਕਿ ਰੋਜ਼ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰ<br />ਨਿਗਲ਼ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਵਜੂਦ<br />ਕਿੰਨੀਆਂ ਬੱਦਲੀਆਂ ਦਾ<br />ਬੱਦਲੀ ਤਾਂ ਏਸੇ ਭਰਮ ‘ਚ ਹੈ<br />ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹੈ ਤੜਫ<br />ਉਸਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ<br />ਬੱਦਲੀ ਤਾਂ ਏਸੇ ਭਰਮ ‘ਚ ਹੈ<br />ਕਿ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਉਣ ਦਾ ਅਰਥ<br />ਕਿਸੇ ਤੇ ਬਰਸ਼ ਜਾਣਾ ਹੈ<br />ਕਾਸ਼ ਬੱਦਲੀ ਵਰ੍ਹ ਜਾਂਦੀ<br />ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਪਦੇ ਮਾਰੂਥਲ ਤੇ<br />ਜਾਣ ਜਾਂਦੀ ਪਿਆਸ ਦੇ ਅਰਥ<br />ਬੱਦਲੀ ਜਾਣ ਜਾਂਦੀ<br />ਕਿ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਉਣ ਲਈ<br />ਕਿੰਨਾਂ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ<br />ਆਪਣੇ ਵਜੂਦ ਦਾ ਕਾਇਮ ਹੋਣਾ<br />ਤੇ ਬੱਦਲੀ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣ ਜਾਂਦੀ<br />ਕਿ ਹਬਸ ਤੇ ਪਿਆਸ ‘ਚ<br />ਹੁੰਦੈ ਕਿੰਨਾਂ ਅੰਤਰ ।<br />ਬੱਦਲੀ ਫੇਰ ਵਰ੍ਹ ਰਹੀ ਹੈ<br />ਉੱਛਲਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ:::::::::।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-5178077461825950599?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-39287621960164886882009-07-11T07:48:00.002+05:302009-08-10T16:07:35.213+05:30ਗਿਰਝਾਂ,ਕਾਂਵਾਂ ਨੂੰਗ਼ਜ਼ਲ<br /><br />ਗਿਰਝਾਂ,ਕਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਰੇ ਦਾ ਕਿੰਨਾ ਖਿਆਲ ਰਿਹਾ।<br />ਹੱਥ ਨਸ਼ਤਰ ਲੈ ਹਨੇਰਾ ਨਜ਼ਮਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਭਾਲ ਰਿਹਾ ।<br /><br />ਮਾਏ ਕਿਉਂ ਸਾਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੋਟੀ ਦੀ ਤਸ਼ਵੀਰ ਮਿਲੇ,<br />ਬੇਵੱਸ ਭੁੱਖੀ ਮਾਂ ਸਿਰਹਾਣੇ ਬੈਠੇ ਵਿਲਕਦੇ ਬਾਲ ਕਿਹਾ ।<br /><br />ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਗੁਜ਼ਰੇਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ,<br />ਕਿ ਉਮਰ ਭਰ ਦਰਦ ਤੇਰਾ ਲੱਗਿਆ ਕਲੇਜੇ ਨਾਲ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਪੱਗੜੀ ਨੇ ਕੱਜਿਆ ਸਿਰ,ਸਿਰ ‘ਚ ਛੁਪੇ ਵਿਚਾਰ ਬੜੇ,<br />ਵਿਚਾਰਾਂ ‘ਚ ਕਰਾਂਤੀ,ਕਿਸ ਭਰਮ ‘ਚ ਪੱਗ ਉਛਾਲ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਮੈਂ ਜੇ ਸਾਥ ਨਾ ਹੋਇਆ,ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖੀਂ,<br />ਭਲਕੇ ਉਦੇ ਹੋਵਾਂਗਾ,ਮੈਂ ਡੁੱਬ ਇਸ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਬੁੱਧ,ਈਸਾ, ਨਾਨਕ,ਲੈਨਿਨ, ਮਾਰਕਸ ਰਹਿਨੁਮਾਂ ਬਣ,<br />ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਹਰ ਯੁੱਗ ‘ਚ ਕੌਣ ਕੌਣ ਤੁਰਦਾ ਨਾਲ ਰਿਹਾ।<br /><br />ਮੋਮ ਦੇ ਮਖ਼ਮਲੀ ਬੁੱਤਾਂ ਦੀ ਜੀ ਸਦਕੇ ਕਰ ਰਖਵਾਲੀ,<br />ਯੁੱਗ ਪਲਟਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਸੀਨੇ ਭਾਂਬੜ ਬਾਲ਼ ਰਿਹਾ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-3928762196016488688?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-69230191494082048362009-07-10T20:21:00.001+05:302009-08-10T16:08:03.477+05:30ਬੁਨਿਆਦ ਦਾ ਪੱਥਰ,,,,,ਬੁਨਿਆਦ ਦਾ ਪੱਥਰ,,,,,,,,<br /><br />ਤੇਰੀ ਬੁਨਿਆਦ ਦਾ ਪੱਥਰ ਹੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।<br />ਤੂਫ਼ਾਨ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਸ਼ਾਮਿਆਨੇ ਉਡਾ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ।<br /><br /> ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਯਾਰ ਮੈਂ ਆਪੇ ਤੋਂ ਹੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਸਾਂ,<br /> ਝੀਲ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ, ਮਖੌਟਾ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ । <br /><br /> ਆਪਣੇ ਲਫ਼ਜਾਂ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਯਕੀਨ ਸੀ,<br /> ਸਜਾ ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਤੇਰੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਦੀ ਸਹਿ ਗਿਆ।<br /><br /> ਸਮਿਆਂ ਨੇ ਤਰਕਸ ਮੇਰਾ ਜੰਡ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ,<br /> ਸਹਿਬਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਬੇਵਫ਼ਾ ਕਹਿ ਗਿਆ ।<br /><br /> ਓਹ ਮੈਨੂੰ ਜਿਸਮ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ’ਚੌਂ ਲੱਭਦੀ ਰਹੀ,<br /> ਮੈਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨਜ਼ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੁਪ ਕੇ ਬਹਿ ਗਿਆ ।<br /><br /> ਕਿੰਨੇ ਰਾਹੀਆਂ ਨੇ ਸਾਖ਼ਾਵਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਤੋਂ ਉਡਾਣ ਭਰੀ,<br /> ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਰਾਹੀਆਂ ਦਾ ਮੇਰੀ ਛਾਂਵੇ ਥਕੇਵਾਂ ਲਹਿ ਗਿਆ।<br /><br /> ਹੌਸਲਾ ਮੇਰਾ ਵੀ ਦੇਖ ਕਿ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਵਾਰ ਡਿੱਗਿਆ ,<br /> ਓਨੀ ਵਾਰ ਹੋ ਮਜਬੂਤ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਾਹੇ ਪੈ ਗਿਆ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-6923019149408204836?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-1585264802195234242009-07-10T05:59:00.005+05:302010-04-19T18:44:21.450+05:30ਚਗਲ਼ੇ ਸਵਾਦੋ,,,ਗ਼ਜ਼ਲ<br />ਚਗਲ਼ੇ ਸਵਾਦੋ,,,<br /><br />ਲਫ਼ਜਾਂ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰੋ ਨਾ ਪਾਵੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਬਾਤ ।<br />ਸਾਡੀ ਰੋਜ਼ ਗੁਜਰਦੀ ਛਾਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਤ।<br /><br />ਚਗਲਿਓ ਸਵਾਦੋ ਕੀ ਪਰਖਦੇ ਹੋ ਸਾਡੀ ਜਾਤ ।<br />ਪਰਖੋ ਕਿ ਜਰਾ,ਦਿਸ ਜਾਵੇਗੀ ਸਾਡੀ ਔਕਾਤ ।<br /><br />ਚਰਚਿਤ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ,<br />ਨਹੀਂ ਸੋਂਹਦੀ ਮੂਹੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਬਾਦਤ ਦੀ ਬਾਤ।<br /><br />ਤੁਸੀਂ ਰੋਜ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹੋ ਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਨਸ਼ਤਰਾਂ ਤੋਂ ,<br />ਸਾਡੀ ਰੋਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਏ ਸਲੀਬਾਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ।<br /><br />ਸਾਡੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ,ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੋਰ ,<br />ਖੰਘ ਕੇ ਨਾ ਲੰਘੇ ਸਾਡਿਆਂ ਦਰਾਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਰਾਤ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-158526480219523424?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-34483917726439564342009-07-05T08:05:00.002+05:302009-07-05T08:10:38.098+05:30ਲਹਿਰਾਂਨਜ਼ਮ<br />ਲਹਿਰਾਂ<br /><br />ਅਸੀਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ<br />ਟਕਰਾ ਕੇ ਚੱਟਾਨਾ ਨਾਲ<br />ਪਰਤ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ<br />ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਾਪਿਸ ।<br />ਤੇ ਉਹ<br />ਹਾਂ ਉਹ<br />ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ ਨੇ<br />ਸਾਡੀਆਂ ਹਾਰਾਂ ਦੇ ।<br />ਅੱਜ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ<br />ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੁਫ਼ਾਨਾਂ ਦਾ<br />ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਆਏ ਹਾਂ<br />ਚੱਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਲਈ।<br />ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ<br />ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ<br />ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਏਨੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ<br />ਕਿ ਰੋਕ ਸਕਣ ਤੁਫ਼ਾਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ।<br /><br />ਮਨਜੀਤ ਕੋਟੜਾ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-3448391772643956434?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-1388149008652575212009-07-04T14:35:00.001+05:302009-07-04T14:40:51.955+05:30ਲੈ ਜਾਓ ਮਾਰੂਥਲ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂਗ਼ਜ਼ਲ<br /> ਸਿਰਨਾਵਾਂ<br /><br />ਪੀਲੇ ਭੂਕ ਪੱਤਿਓ ਲੈ ਜਾਓ ਮਾਰੂਥਲ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ।<br />ਉਡੀਕਾਂ ਰੁਮਕਦੀ ਬਹਾਰ ਨੂੰ,ਕੋਠਿਉਂ ਕਾਗ ਉਡਾਵਾਂ ।<br /><br />ਮੋਏ ਤਨ ਦਾ ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮਾਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਫਿਕਰ ਸਤਾਵੇ,<br />ਮੈਂ ਵੀ ਹਾਂ ਗਮਮੀਨ ਯਾਰੋ,ਮਨ ਮੋਏ ਦਾ ਸੋਗ ਮਨਾਵਾਂ।<br /><br />ਮਹਿਫਲ ਵਿੱਚ ਭਖਦਾ ਜੋਬਨ,ਹੈ ਛਲਕਦਾ ਜ਼ਾਮ ਵੀ,<br />ਨੱਚੇ ਲਚਾਰ ਨਰਤਕੀ ਦਿਖਾ ਮਦਮਸਤ ਅਦਾਵਾਂ ।<br /><br />ਘਰਾਂ ਦੇ ਬੁਝਾ ਚਿਰਾਗ ਸਿਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ ਰੌਸ਼ਨੀ,<br />ਭੁੱਲੇ ਭਟਕੇ ਮੋਏ ਨਾ ਲੱਭ ਲੈਣ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਰਾਹਵਾਂ।<br /><br />ਜਦ ਸੜਦਾ ਸੀ ਆਲਮ,ਘਰ ਬਣਿਆ ਪਨਾਹ ਮੇਰੀ ,<br />ਅੱਗ ਦਹਿਲੀਜ਼ਾਂ ਲੰਘ ਆਈ,ਬਚਕੇ ਕਿਸ ਰਾਹੇ ਜਾਵਾਂ।<br /><br />ਰੰਗਲੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸਫਰ ਦੀ ਹੈ ਬੇਦਰਦ ਕਹਾਣੀ,<br />ਇੱਕ ਅਸਮਾਨ ਹੋਇਆ,ਇੱਕ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਘਟਨਾਵਾਂ।<br /><br />ਕੈਦ ਕਰ ਰੌਸ਼ਨੀ!ਕੀਤਾ ਐਲਾਨ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ,<br />ਉੱਗਦੀ ਸੂਹੀ ਸਵੇਰ,ਆਜਾ ਅਸਮਾਨੀਂ ਸ਼ੇਕ ਦਿਖਾਵਾਂ।<br /><br />ਮੈ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿੱਥਿਆ,ਹਾਂ ਅਣਛੂਹਿਆ ਦਰਦ ,<br />ਤੇਰੀ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਸਾਹਵੇਂ ਬਾਗ਼ੀ ਸ਼ਾਇਰ ਸਦਵਾਵਾਂ ।<br /><br />ਮੈਂ ਖਲਾਅ ਵਿੱਚ ਲਟਕੀ ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨਹੀਂ,<br />ਮੈਂ ਹਾਂ ਇਨਕਲਾਬ,ਮੁੜ ਮੁੜ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਹਰਾਵਾਂ ।<br /><br />ਮਨਜੀਤ ਕੋਟੜਾ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-138814900865257521?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-18386163043748547222009-07-04T12:06:00.001+05:302009-08-10T16:09:06.151+05:30ਇੱਕ ਰੁੱਤ ਸੀ ਬਦਲੀਗ਼ਜ਼ਲ<br /><br />ਇੱਕ ਰੁੱਤ ਸੀ ਬਦਲੀ,ਹਰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਾਰਾ ਬਦਲ ਗਿਆ।<br />ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਕੀ ਬਦਲੀ , ਆਲਮ ਸਾਰਾ ਬਦਲ ਗਿਆ।<br /><br />ਲੱਖ ਛਣਕਾਵੀਂ ਝਾਂਜਰਾਂ,ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਸਕ ਨਾ ਰਹੀ,<br />ਹੈ ਬੁਝ ਗਈ ਪਿਆਸ,ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਸਿਤਾਰਾ ਬਦਲ ਗਿਆ।<br /><br />ਕੀ ਕੁਝ ਮਿਟ ਗਿਆ ਸੀ ਯਾਰੋ ਓਥੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਧੌਣ ਨਾਲ,<br />ਰੂਹ ਦਾ ਸਾਥੀ,ਪਲ ਵਿੱਚ ਯਾਰ ਪਿਆਰਾ ਬਦਲ ਗਿਆ।<br /><br />ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ! ਛੱਡ ਫੋਕੇ ਧਰਵਾਸ ਨੂੰ,<br />ਤੇਰੀ ਕਿਸਤੀ ਸੀ ਬਦਲੀ,ਸਾਡਾ ਕਿਨਾਰਾ ਬਦਲ ਗਿਆ।<br /><br />ਹੈ ਫਿਜ਼ਾ ਇਹ ਅੈਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਤਾਂ ਬੰਸਰੀ ਵੀ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੈ,<br />ਹੈ ਹਵਾ ਦੀ ਇਹ ਸਾਜ਼ਿਸ, ਸਾਜ਼ ਨਿਆਰਾ ਬਦਲ ਗਿਆ।<br /><br />ਭੁੱਖੇ ਰਾਂਝੇ ਸੰਗ ਹੀਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਕੋਈ ਚਾਅ ਨਾ ਰਿਹਾ,<br />ਗਿਆ ਮੁਰਸ਼ਦ ਬਦਲ , ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-1838616304374854722?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-18531605223882872552009-07-03T12:27:00.001+05:302009-08-10T16:10:18.455+05:30ਧੀ ਦੀ ਪੜਚੋਲਮਾਏ ਨੀ ਮਾਏ ਨੈਣਾਂ ਮੇਰਿਆਂ ‘ਚ ਰੜ੍ਹਕ ਰਵੇ ।<br />ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਜਿੰਦ ਨਿਮਾਣੀ ਕੀ ਕੀ ਦਰਦ ਸਵੇ।<br />ਮਾਏ ਨੀ ਮਾਏ,,,,,,,,,,<br /><br /><br />ਮੇਰੇ ਜੰਮਣ ਤੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਨੀਹਾਂ ਕਿਉਂ ਕੰਬੀਆਂ ?<br />ਬਾਬਲ ਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਗਈਆਂ ਕਿਉਂ ਰੰਬੀਆਂ?<br />ਹਾਏ!ਟਹਿਣੀਆਂ ਬੂਹੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮ ਦੀਆਂ ਨਾ ਟੰਗੀਆਂ,<br />ਦੱਸ ਨੀ ਤੂੰ ਦੱਸ ਨੀ ਮਾਏ, ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਵੰਡੇ ਨਾ ਮੇਵੇ ?<br />ਮਾਏ ਨੀ ਮਾਏ,,,,,,,,,,,<br /><br /><br />ਸੱਧਰਾਂ ਤੇ ਚਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੀਨੇ ਲਿਆ ਦੱਬ ਸੀ ,<br />ਮੁੱਲ ਦਾ ਜਦ ਮਾਹੀਆ ਲਿਆ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲੱਭ ਸੀ,<br />ਹਾਏ!ਬਾਬਲ ਦੀ ਪੱਗ ਵਾਲੀ ਇਹਦੇ ਸਿਰ ਲੱਜ ਸੀ,<br />ਤੁਰਦੀ ਹੋਈ ਡੋਲੀ ਨੂੰ,ਘਰ ਵਾਲੀ ਦਹਿਲੀਜ ਕਵੇ।<br />ਮਾਏ ਨੀ ਮਾਏ,,,,,,,,,,<br /><br /><br />ਆਦਮ ਯੁੱਗ ਦੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਪਟਰਾਣੀ ਸੀ ,<br />ਰੂਹ ਦਾ ਜਦ ਮਿਲਦਾ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਹਾਣੀ ਸੀ,<br />ਹਾਏ!ਮੇਰੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਾਲੀ ਅਜਬ ਕਹਾਣੀ ਸੀ,<br />ਜਦ ਮਰਦ ਬਣਾਈ ਜੁੱਤੀ,ਜੀ ਕੀਤਾ ਭੋਗ ਲਵੇ।<br />ਮਾਏ ਨੀ ਮਾਏ,,,,,,,,,,,,<br /><br /><br />ਮੰਨਾ ਨਾ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ,ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਬਾਤ ਨਾ ਪਾਈਂ,<br />ਹਰ ਇੱਕ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ ਪਰਦਾ ਹਟਾਈਂ ,<br />ਹਾਏ!ਚੰਡੀ ਮੈਂ ਬਣ ਜਾਣਾ,ਪੁਟਾਂਗੀ ਜੁਲਮਾਂ ਤਾਈਂ,<br />ਮੇਰਾ ਅਸਮਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਉੱਗਦੀ ਹੋਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਵੇ।<br />ਮਾਏ ਨੀ ਮਾਏ,,,,,,,,,<br /><br /><br />ਬਾਬਲ ਦੀ ਪੱਗ ਵਾਲੀ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਲੱਜ ਕਿਉਂ?<br />ਵੀਰੇ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਉਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕਵੇ ।<br />ਮਾਏ ਨੀ ਮਾਏ ਨੈਣਾਂ ਮੇਰਿਆਂ ‘ਚ ਰੜ੍ਹਕ ਰਵੇ ।<br />ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਜਿੰਦ ਨਿਮਾਣੀ ਕੀ ਕੀ ਦਰਦ ਸਵੇ।<br />ਮਾਏ ਨੀ ਮਾਏ,,,,,,,,,,<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-1853160522388287255?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-59041288679020020122009-06-27T16:10:00.002+05:302009-08-10T16:13:24.644+05:30ਗਰਦਿਸ਼,ਧੁੰਦੂਕਾਰ,,,ਗਰਦਿਸ਼,ਧੁੰਦੂਕਾਰ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਗਿਆ ਨਗਰ ।<br />ਉਂਝ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾ ਛਪੀ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ।<br /><br />ਕੋਈ ਕਾਇਦਾ ਹੁੰਦੈ ਕਤਲ ਤੇ ਕੁੱਟਮਾਰ ਦਾ ਵੀ ,<br />ਦੌੜ ਹੀ ਗਈ,ਕਦ ਤਾਈਂ ਸਹਿੰਦੀ ਲਾਸ਼ ਜਬਰ ।<br /><br />ਦੇਖ ਨੰਗੀਆਂ ਮਾਡਲਾਂ ਆ ਜਾਵੇ ਮੂੰਹ ‘ਚ ਪਾਣੀ,<br />ਔੜਾਂ ਮਾਰੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਹੀ ਨਾ ਮਜ਼ਾ ਦੇਵੇ ਖ਼ਬਰ ।<br /><br />ਕਦੇ ਜੋ ਜਿਸਮ ਦੇ ਬਜ਼ਾਰ ਦਾ ਛਲਕਦਾ ਜ਼ਾਮ ਸੀ ,<br />ਓਹ ਭਿਖਮੰਗੀ ਬੁੱਢੀ ਵੇਸਵਾ ਭਟਕੇ ਦਰ-ਬ-ਦਰ ।<br /><br />ਪੀ ਲੈ ਭੁੱਖੇ ਲਾਲ ਠੰਢੇ ਚੁੱਲੇ ਦੀ ਤੂੰ ਰਾਖ਼ ਘੋਲਕੇ,<br />ਤੇਰੇ ਸਿਸਕ ਕੇ ਜਿਉਂਦੇ,ਨਾ ਮੋਏ ਦੀ ਏਥੇ ਕਦਰ ।<br /><br />ਮੈਂ ਰੀਂਗ ਕੇ ਜੀਅ ਰਿਹਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਮ ਆਦਮੀ,<br />ਮੈਨੂੰ ਪੋਟਾ ਪੋਟਾ ਪਿੰਜ ਰਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਡਗਰ ।<br /><br />ਭੁੱਖ,ਪਿਆਸ,ਤੜਫ, ਬੇਬਸੀ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦੇ ਸੀ ਜੋ,<br />ਮਚਾਵਣ ਸ਼ੋਰ, ਜਦ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸਾਡਾ ਸਬਰ ।<br /><br /> ਮਨਜੀਤ ਕੋਟੜਾ ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-5904128867902002012?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2558428065093895499.post-15183268053605949542009-06-27T16:08:00.002+05:302009-08-10T16:14:55.030+05:30ਜ਼ਿੰਦਗੀਉੱਚੇ ਅੰਬਰੀਂ ਪਰ ਤੋਲਣ ਦਾ ਹੈ ਨਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।<br />ਮੌਤ ਦੇ ਸਿਰ ਚੜ੍ਹ ਬੋਲਣ ਦਾ ਹੈ ਨਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।<br /><br />ਹਿੱਕਾਂ ਤਣ ਕੇ ਤੁਰਨ ਜੋ,ਇਸ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨੇ ,<br />ਬੁਜ਼ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮਾਰਦੀ ਹਰ ਥਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।<br /><br />ਵਖਤ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਛੜ ਗਿਆਂ ਨੂੰ , <br /> ਫੇਰ ਮੁੜਕੇ ਨਾ ਦੇਵੇ ਜਿਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ।<br /><br />ਕਦ ਕਿਹਾ ਸੀ ਮੈਂ ਰੁਮਾਂਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ ,<br />ਕੇਵਲ ਰੁਮਾਂਸ ਦਾ ਹੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਨਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।<br /><br />ਕਿਸੇ ਯੁੱਗ ‘ਚ ਫਾਂਸੀ,ਕਿਸੇ ‘ਚ ਸਲੀਬ ਮਿਲੀ,<br />ਅਸਾਂ ਚਰਖੜ੍ਹੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਰੱਖੀ ਰਵਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।<br /><br />ਤੱਤੀ ਤਵੀ ਉੱਬਲਦੀ ਦੇਗ਼ ਨੇ ਪਰਖਿਆ ਸਾਨੂੰ,<br />ਜਰਵਾਣਿਆਂ ਅੱਗੇ ਨਾ ਝੁਕੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ।<br /><br />ਧੁਪ ਸਾਡੀ,ਛਾਂ ਵੀ ਸਾਡੀ,ਸੰਭਲ ਕੇ ਚੁੱਕੋ ਕਦਮ,<br />ਕਰ ਦਿਓ ਉੱਗ ਰਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2558428065093895499-1518326805360594954?l=manjitkotra.blogspot.com' alt='' /></div>manjitkotrahttp://www.blogger.com/profile/16100986680387209392noreply@blogger.com0